Wieloetapowe rozpoznanie podłoża pod sztandarową inwestycję publiczną — adaptację zabytkowego kompleksu po dawnej kopalni węgla kamiennego (KWK Wieczorek) na Dzielnicę Nowych Technologii. To największa pojedyncza inwestycja w historii Katowic — całkowita wartość obu etapów szacowana jest na ponad 800 mln zł, a zakontraktowana wartość I etapu to ponad 577 mln zł (dla II etapu brak osobno opublikowanej kwoty — podana liczba dotyczy jedynie I etapu; dane publiczne: Fundusze Europejskie dla Śląskiego oraz Miasto Katowice). Zakres objął przebudowę obiektów zabytkowych oraz budowę nowych (m.in. hala z kondygnacją podziemną ok. 5 m p.p.t.). Program badań łączył wiercenia, w tym rdzeniowe z analizą jakości masywu skalnego (RQD) i wytrzymałości skał na ściskanie (Rc), sondowania statyczne CPTU, sondowania dynamiczne DPH/DPSH, badania dylatometryczne DMT oraz odkrywki istniejących fundamentów.
Wyzwaniem był silnie przekształcony teren pogórniczy: nasypy niekontrolowane z gruzem i betonem, płytko zalegająca zwietrzelina karbonu utrudniająca standardowe sondowania, prekonsolidacja podłoża pod stuletnimi obiektami oraz zlikwidowany szyb górniczy wymagający kontroli zasypu. Dobór komplementarnych metod — sondowania dynamiczne tam, gdzie CPTU/DMT nie wchodziły, odkrywki fundamentów i rdzeniowanie aż do skały — pozwolił zbudować spójny model podłoża i wskazać kierunki posadowienia oraz zabezpieczeń. W opracowaniu zalecono m.in. odwodnienie wykopów, kontrolę zasypu zlikwidowanego szybu oraz geodezyjną kontrolę obiektów zabytkowych.
Wyzwanie: silnie przekształcony teren pogórniczy (nasypy z gruzem, płytka zwietrzelina karbonu, zlikwidowany szyb, tektonika górotworu) pod rewitalizację zabytkowego kompleksu i nowe, głębiej posadowione obiekty.
Rozwiązanie: dobór komplementarnych metod (rdzeniowanie z RQD/Rc, CPTU, DPH/DPSH, DMT, odkrywki fundamentów) dał spójny model podłoża i podstawy do posadowienia oraz zabezpieczeń.