Badanie trójosiowe TXCU — z konsolidacją, bez odpływu, na próbkach nasyconych
Badanie trójosiowe CIU pozwala określić zarówno całkowite, jak i efektywne parametry wytrzymałościowe gruntu wraz ze zmianami ciśnienia porowego. Umożliwia analizę zachowania podłoża podczas kolejnych faz budowy i działania obciążeń krótkotrwałych.
Opis usługi
W badaniu CIU próbka jest najpierw konsolidowana pod zadanym stanem naprężenia, a następnie ścinana bez odpływu wody porowej, przy jednoczesnym pomiarze ciśnienia porowego u. Pozwala to wyznaczyć zarówno parametry całkowite (φu, cu), jak i efektywne (φ’, c’) wraz ze ścieżkami naprężeń efektywnych. Badanie odwzorowuje zachowanie gruntu przy krótkotrwałych obciążeniach — w fazach budowy czy przy obciążeniach wyjątkowych (EN ISO 17892-9).
Zastosowanie
Najczęstsze obszary zastosowań
Efektywne parametry φ', c' oraz całkowite (φu, cu) przy pomocy pomiaru ciśnienia porowego
Ścieżki naprężeń efektywnych — zachowanie gruntu przy obciążeniu bez drenażu
Korzyści
Parametry efektywne szybciej niż w CID
Komplet danych: zachowanie drenowane i niedrenowane z jednego badania
Możliwość pomiarów bender elements
Kiedy warto wykonać?
- Analizy stateczności skarpy
- Obliczenia w stanie przejściowym
- Szacowanie efektywnych i całkowitych parametrów
Potrzebujesz tej usługi?
Skontaktuj się z nami, przygotujemy ofertę dopasowaną do twojej inwestycji.
- Doświadczeni specjaliści
- Indywidualne podejście
- Terminowość
Realizacje
Najczęstsze pytania
Które badanie trójosiowe wybrać: UU, CIU czy CID?
UU, gdy potrzebna jest szybka ocena su w warunkach krótkotrwałych (np. stateczność początkowa wykopu w iłach). CIU, gdy potrzebne są parametry efektywne wraz ze ścieżkami naprężeń, a czas jest ograniczony. CID, gdy decydujące są warunki długoterminowe (stateczność skarp, parcie gruntu na konstrukcje oporowe). W praktyce dobór konsultujemy z projektantem, bo zależy od rozpatrywanego stanu granicznego.
Po co mierzy się ciśnienie porowe w badaniu trójosiowym?
Ponieważ wytrzymałość gruntu zależy od naprężeń efektywnych, czyli całkowitych pomniejszonych o ciśnienie wody w porach. Znając u, można z badania bez odpływu wyznaczyć zarówno parametry całkowite, jak i efektywne (φ’, c’) oraz odtworzyć ścieżki naprężeń efektywnych. Bez pomiaru ciśnienia porowego badanie daje tylko wytrzymałość doraźną, bez możliwości przeniesienia wyników na inne stany naprężeń.