Przebudowa linii kolejowych LK90 i LK93 — odcinek Zabrzeg–Zebrzydowice–granica państwa, woj. śląskie

  • Lokalizacja: gmina Zebrzydowice, woj. śląskie
  • Rok: 2024–2026
  • Zakres: wieloodcinkowa dokumentacja badań geotechnicznych, CPTU, DMT/SDMT (Vs), FVT, inklinometry i piezometry, wiercenia geotechniczne
  • Obiekt: przebudowa i remont układu torowego LK90 i LK93 na ok. 5 km trasy — cztery opracowania: km 68+600–70+700, km 71+256–73+420 (przekop), km 13+700–14+300 oraz stacja Zebrzydowice

Wieloodcinkowa dokumentacja badań geotechnicznych dla przebudowy linii kolejowych nr 90 i nr 93 na odcinku Zabrzeg–Zebrzydowice–granica państwa z Czechami. W ramach czterech opracowań wykonano łącznie ok. 150 otworów geotechnicznych, ok. 120 sondowań CPTU, ok. 60 badań dylatometrycznych DMT/SDMT (w tym z pomiarem Vs), 31 badań sondą krzyżakową FVT z elektronicznym pomiarem oraz 7 inklinometrów z towarzyszącymi piezometrami. Program laboratoryjny obejmuje ponad 20 badań trójosiowych TXCD (w tym 10 aktualnie w toku) oraz kilkaset badań fizycznych gruntu (wilgotność, konsystencja, uziarnienie, areometria, edometr, filtracja i in.).

Podłoże tworzą czwartorzędowe grunty eoliczne, zastoiskowe i organiczne nad prekonsolidowanymi iłami plioceńskimi — pęczniejącymi i predysponowanymi do ruchów masowych. Na odcinku głębokiego przekopu przez wzgórze (max. ok. 17 m) udokumentowano aktywne i potencjalne osuwiska, rozluźnienia w górotworze identyfikowane wskaźnikiem KD z DMT oraz potencjalne powierzchnie poślizgu. Wytrzymałość na ścinanie kalibrowano korelacją CPTU–FVT z korektą wielkości krzyżaka (wymagana z uwagi na skokowy efekt skali łopatki w iłach mioceńskich). Monitorowanie skarp w czasie budowy zapewniono inklinometrami. Opracowania uzupełniono o krytyczną analizę porównawczą z archiwalnymi badaniami, która wykazała istotne rozbieżności w stratygrafia warstw o znaczeniu dla bezpieczeństwa projektowanego wykopu.

Wyzwanie: głęboki przekop przez wzgórze w pęczniejących, prekonsolidowanych iłach mioceńskich z aktywnymi osuwiskami — wysokie ryzyko utraty stateczności skarp, zmienne wody gruntowe, konieczność weryfikacji dotychczasowej dokumentacji projektowej.

Rozwiązanie: wielometodowy program polowy (CPTU, DMT/SDMT, FVT, inklinometry) z kalibracją Su przez FVT, identyfikacją potencjalnych powierzchni poślizgu przez KD i ciągłym monitoringiem; krytyczna weryfikacja archiwalnych badań projektowych.

Udostępnij:

Inne realizacje