Strona główna » Usługi » Badania laboratoryjne » Oznaczanie wilgotności naturalnej
Oznaczanie wilgotności naturalnej
Oznaczenie wilgotności naturalnej pozwala określić stan gruntu w chwili pobrania próbki i stanowi punkt odniesienia dla interpretacji pozostałych badań laboratoryjnych. Jest to jeden z podstawowych parametrów wykorzystywanych do oceny właściwości gruntów.
Opis usługi
Wilgotność naturalną oznaczamy metodą suszarkową — odparowując wodę z próbki w suszarce laboratoryjnej do uzyskania stałej masy, zgodnie z EN ISO 17892-1. Parametr charakteryzuje stan gruntu w miejscu pobrania i jest punktem odniesienia dla interpretacji granic Atterberga oraz badań mechanicznych. To podstawowe oznaczenie wykonywane praktycznie dla każdej próby trafiającej do laboratorium.
Zastosowanie
Najczęstsze obszary zastosowań
Klasyfikacja i ocena stanu gruntów spoistych
Możliwość szacowania porowatości
Kontrola robót ziemnych (odniesienie do wilgotności optymalnej)
Parametr wejściowy do interpretacji pozostałych badań
Korzyści
Szybkie, tanie i znormalizowane oznaczenie bazowe (EN ISO 17892-1)
Podstawa poprawnej interpretacji granic Atterberga, gęstości i badań mechanicznych
Kiedy warto wykonać?
- Przed budową obiektów kubaturowych i liniowych
- Przed inwestycjami przemysłowymi
- W celu określenia stanu gruntu oraz porowatości
- Dla szacowania stopnia nasycenia gruntu
Potrzebujesz tej usługi?
Skontaktuj się z nami, przygotujemy ofertę dopasowaną do twojej inwestycji.
- Doświadczeni specjaliści
- Indywidualne podejście
- Terminowość
Realizacje
Najczęstsze pytania
Jak oznacza się wilgotność naturalną gruntu?
Metodą suszarkową: próbkę waży się w stanie naturalnym, suszy w suszarce laboratoryjnej do uzyskania stałej masy i waży ponownie. Wilgotność to stosunek masy odparowanej wody do masy szkieletu gruntowego, wyrażony w procentach. Oznaczenie wykonujemy zgodnie z EN ISO 17892-1.
Jaki wpływ ma wilgotność na nośność gruntu?
W gruntach spoistych decydujący — wraz ze wzrostem wilgotności (przy tych samych granicach konsystencji) grunt przechodzi ze stanu twardoplastycznego w plastyczny i miękkoplastyczny, a jego wytrzymałość na ścinanie spada nawet kilkukrotnie. Dlatego wilgotność odnosi się do granic Atterberga (wskaźnik konsystencji) i kontroluje przy robotach ziemnych względem wilgotności optymalnej. To oznaczenie bazowe dla interpretacji wszystkich pozostałych badań.