Oznaczenie zawartości części organicznych (Iom)
Badanie zawartości części organicznych pozwala rozróżnić grunty mineralne od organicznych i ocenić ich przydatność budowlaną. Parametr ma szczególne znaczenie przy rozpoznawaniu gruntów o wysokiej ściśliwości i ograniczonej nośności.
Opis usługi
Zawartość części organicznych oznaczamy metodą strat prażenia — próbka jest prażona w wysokiej temperaturze, a ubytek masy odpowiada zawartości substancji organicznej. Wynik pozwala jednoznacznie zakwalifikować grunt jako organiczny lub mineralny, co ma zasadnicze znaczenie dla oceny jego ściśliwości i przydatności budowlanej.
Zastosowanie
Najczęstsze obszary zastosowań
Identyfikacja gruntów organicznych (namuły, torfy, gytie) oraz zawartości węgla kamiennego w nasypach
Ocena przydatności podłoża i materiału do nasypów
Kwalifikacja gruntów do wymiany lub wzmocnienia
Korzyści
Jednoznaczne kryterium klasyfikacyjne zamiast oceny makroskopowej
Ochrona przed niedoszacowaniem osiadań długotrwałych (pełzanie gruntów organicznych)
Kiedy warto wykonać?
- W przypadku gruntów organicznych w podłożu
- Analiza osiadania i pełzania gruntu
- Szacowanie wtórnego osiadania
- Dla wszystkich obiektów budowlanych
Potrzebujesz tej usługi?
Skontaktuj się z nami, przygotujemy ofertę dopasowaną do twojej inwestycji.
- Doświadczeni specjaliści
- Indywidualne podejście
- Terminowość
Realizacje
Najczęstsze pytania
Jak oznacza się zawartość części organicznych w gruncie?
Metodą strat prażenia: wysuszoną próbkę praży się w wysokiej temperaturze, a ubytek masy odpowiada zawartości substancji organicznej. Wynik pozwala jednoznacznie zakwalifikować grunt jako mineralny, mineralno-organiczny lub organiczny. To kryterium ilościowe, znacznie pewniejsze od oceny makroskopowej. Istnieje także metoda utleniania.
Czy można budować dom na torfie lub namułach?
Bezpośrednio na takich gruntach zwykle się nie posadawia — są bardzo ściśliwe i wykazują wieloletnie osiadania wtórne (pełzanie), co prowadzi do spękań konstrukcji. Rozwiązaniem jest wymiana gruntu, wzmocnienie podłoża (kolumny, geosyntetyki) albo posadowienie pośrednie na palach opartych w warstwie nośnej. Wybór wymaga rozpoznania miąższości warstwy organicznej i badań laboratoryjnych jej ściśliwości. W przypadku wystąpienia takich warunków każdorazowo zaleca się wpierw sprawdzić rzeczywistą ściśliwość gruntu przed podjęciem pochopnych decyzji.