Analiza granulometryczna — sitowa i/lub areometryczna
Analiza granulometryczna pozwala określić udział poszczególnych frakcji oraz sporządzić pełną krzywą uziarnienia gruntu. Wyniki stanowią podstawę jego klasyfikacji oraz oceny właściwości filtracyjnych i przydatności do robót ziemnych.
Opis usługi
Skład granulometryczny oznaczamy dwiema metodami: przesiewaniem na zestawie sit dla frakcji żwirowych i piaskowych oraz analizą areometryczną dla frakcji pyłowej i iłowej, zgodnie z EN ISO 17892-4. Wynikiem jest pełna krzywa uziarnienia z udziałami frakcji Gr, Sa, Si, Cl. Analiza jest podstawą klasyfikacji gruntu wg PN-EN ISO 14688 oraz oceny jego właściwości filtracyjnych i przydatności do robót ziemnych.
Zastosowanie
Najczęstsze obszary zastosowań
Klasyfikacja gruntów wg PN-EN ISO 14688
Ocena wysadzinowości, filtracji i przydatności do robót ziemnych
Dobór korelacji parametrów i ocena potencjału upłynnienia
Dobór geotekstyliów i filtrów odwrotnych
Korzyści
Pełna krzywa uziarnienia (od żwirów po ił) z jednej próbki
Znormalizowana podstawa klasyfikacji — bez niej żadna dokumentacja nie jest kompletna
Zwiększenie pewności określenia profilu gruntu oraz możliwość uniknięcia komplikacji na etapie budowy
Kiedy warto wykonać?
- W przypadku określenia przydatności gruntu do wbudowania w nasyp
- Dla analizy współczynnika filtracji gruntu
- W przypadku szacowania ekspansywności gruntu
- Dla uzupełnienia badań mechanicznych
Potrzebujesz tej usługi?
Skontaktuj się z nami, przygotujemy ofertę dopasowaną do twojej inwestycji.
- Doświadczeni specjaliści
- Indywidualne podejście
- Terminowość
Realizacje
Najczęstsze pytania
Na czym polega analiza sitowa gruntu?
Wysuszoną próbkę przesiewa się przez zestaw sit o zmniejszających się oczkach, a masę pozostałą na każdym sicie odnosi się do masy całkowitej. Metoda obejmuje frakcje żwirowe i piaskowe. Wynikiem jest krzywa uziarnienia i procentowy udział frakcji, stanowiący podstawę klasyfikacji gruntu wg PN-EN ISO 14688 (EN ISO 17892-4).
Co to jest analiza areometryczna i kiedy się ją stosuje?
To metoda wyznaczania udziału frakcji pyłowej i iłowej, oparta na prędkości sedymentacji cząstek w zawiesinie wodnej mierzonej areometrem. Stosuje się ją tam, gdzie przesiewanie nie działa, czyli dla cząstek poniżej 0,063 mm — w glinach, pyłach i iłach. W praktyce obie metody łączy się, uzyskując pełną krzywą uziarnienia od żwiru do iłu.